Dzieci na targu

                                                                      Józef Czapski "Patrząc"

  Era pracy organicznej, która rozgrzeszała różne ugody...

  Sorel (pisarz) - jego styl nie buduje architektonicznych całości literackich, ale buduje samą myśl w głowie czytelnika, jakby nowe wnioski i włókna myślowe, rozbudza procesy myślowe, "tworzy powołania".

  Artyzm zależy od pierwiastków, które zmieniają się najwolniej.

 Wiara w lud bez wiary w prawdę i troskę o nią, jest zakłamana.

                                                                     Dzieci na targu

                                                                 olej na płótnie, 50x60 cm.

Dziewczynka na skale

                                                                   Józef Czapski "Patrząc"

 Może chodzi o to, aby artyści nie zagubili, a przechowywali ten wątek wieczny, wiążący sztukę ze światem widzialnym, który czcili w cichej kontemplacji malarze od paru tysięcy lat.

  Sztuka stwarza coś, co jest ponad kształtem rzeczy, chociaż jej znaczenie polega na tym, by zachować kształt rzeczy.

  Co nie jest biografią - nie jest w ogóle.

                                                     Dziewczynka na skale

                                                 olej na płótnie, 80x65 cm.

Dzieci w fontannie

                                             Józef Czapski "Patrząc"  

  Abstrakcjonizm - odkrycie, że można być tak łatwo malarzem. Takie malarstwo szerzy się jak pożar lasu.

  Abstrakcjoniści to są malarze wolni od świata, a może władcy świata.

  Wrócić do natury jest trudniej niż ją porzucić.

  Destylowanie natury aż do abstrakcji.

                            Dzieci w fontannie, olej na płótnie, 70x90 cm.

Detale

                                                                     Józef Czapski "Patrząc"

  Z tego samego źródła jeden czerpał poezję, drugi obsesję (Soutine, Chagall).

  Cezanne, wprowadzając pojęcie geometrii, zaczął racjonalizować sztukę.

  Fenomen kapitalny: wprowadzenie elementu szybkości do estetyki zachodniej. 

 Punktem wyjścia nowej ery jest improwizacja.

  Nie korek mnie interesuje, ale fala, która ten korek niesie.

                                     Detale obrazu "Kobieta - planeta Ziemia"

  

Detale

                                                                      Józef Czapski "Patrząc"

  Dotknięcie przez światy inne, wyższe stawia człowieka wobec tajemnicy; wzbudza uczucia głębokie i twórcze. Tu rodzi się sztuka.

  Wszystko w życiu wskazuje, że na świat przyszliśmy mając w sobie prawa i obowiązki świata lepszego, wyższego (sumienie, marzenia).

  Artysta to ten, który opuszcza szeregi armii jako wódz lub dezerter.

Detale obrazu "Białe gołębie nad miastem", olej na płótnie

Detal II

                                                                     Józef Czapski "Patrząc"

  Trzeba budować świątynię własnego życia również z tajemnic, które mają wytłumaczenie w innych światach, których przeczucie jest tym, co nas najgłębiej wzrusza w życiu i w sztuce.

 Korzenie naszych uczuć tkwią nie tu, lecz w światach innych ludzi i wyrastają w drzewo żywego związku ze światem górnym, wyższym. Zdolność łączenia ich daje pełnię życia. Gdy ginie to uczucie, stajemy wobec życia obojętni i nawet znienawidzimy je.

                                       Detal tematu kwiatowego, akryl, karton.

Detal I

                                                                   Józef Czapski "Patrząc"

  Szczęście tworzy nici zaufania i przywiązania, które stwarza możliwość rozdarcia (nieszczęście) - ono, gdy nas nawiedza, za każdym razem daje nam nową okruszynę świata.

  Punktem wyjścia aktu twórczego jest samotne wnikanie w swoje przeżycie.

  Twórczość jest na skraju najbardziej samotnym naszej duszy.

  Istotą odrzucenia przeżyć jako niewyrażalnych, jest łączenie się z przeżyciami innych.

                                                       Kwiaty, akryl na kartonie, detal